Emotionele psychische kindermishandeling is ook geweld
Velp (GLD)
Emotionele psychische kindermishandeling is ook geweld
Misschien zijn kinderen die dagelijks in elkaar worden gemept wel beter af dan kinderen die emotioneel of psychisch worden mishandeld.
Want psychische mishandeling/verwaarlozing, geestelijke mishandeling, geestelijke verwaarlozing, ook wel geestelijke foltering genoemd is een zeer ernstige vorm van kindermishandeling waar helaas nog niet zoveel aandacht voor is. Dat psychisch geweld en gebrek aan aandacht voor de emotionele ontwikkeling van een kind, zeker net zo schadelijk kunnen zijn als lichamelijke mishandeling, weten veel mensen niet helaas nog niet.
Uit onderzoeken blijkt dat mensen die als kind mishandeld zijn geweest, gemiddeld tien jaar korter leven. Dat geldt dus ook voor psychische/geestelijke mishandeling en verwaarlozing ook wel foltering genoemd. Dat komt door de enorme stress die het oplevert voor een kind. Het ondermijnt je immuunsysteem en dat kan nog jarenlang effect hebben op je geestelijke en lichamelijke gezondheid. Een kind heeft niet alleen fysiek zorg nodig maar ook emotioneel en psychisch. Zonder dat kan het zich niet voldoende geestelijk ontwikkelen.
Verwaarlozing is een zogenaamde, passieve vorm van mishandeling: de ouder of ouders laten na iets te doen. In tegenstelling tot psychische mishandeling, een actieve vorm, waarbij kinderen voortdurend door de ouder, ouders of verzorgers worden getreiterd, gepest en vernederd. Net als alle andere vormen van mishandeling, komt ook de psychische variant en psychische verwaarlozing in alle lagen van de bevolking voor: Vaak hangt het wel samen met andere problemen. Financiële problemen bijvoorbeeld, of een huwelijk dat niet loopt.
Ouders die hun kind in emotioneel opzicht verwaarlozen en of mishandelen, blijken zelf vaak ook niet zo’n goede jeugd te hebben gehad. Ze wÃllen het met hun eigen kinderen wel anders doen, maar ze weten niet hoe. Dan zie je dus vaak dat ouders helemaal hun eigen leven leiden en zich niet zoveel aan hun kinderen gelegen laten liggen. De kinderen krijgen wel veel dure cadeau?s, lopen rond in de duurste kleding en gaan vaak luxe op vakantie, maar geestelijke ondersteuning krijgen ze niet.
Dat er weinig aandacht is voor deze vormen van mishandeling, komt voor een deel omdat het zo onzichtbaar is. Lichamelijk geweld laat sporen op het lichaam na, geestelijk geweld of verwaarlozing niet. Kinderen zelf zullen ook niet zo snel laten merken dat er iets is thuis. Ze zijn veelal loyaal aan hun ouder, ouders, verzorgers omdat ze zonder hen (denken) dat zij anders niet kunnen overleven. Of ze denken dat de manier waarop het er thuis aan toe gaat, normaal is. Toch kan de buitenwereld wel aan een kind merken dat er iets niet goed zit. Bv: Bedplassen, buikpijn, hoofdpijn, slecht slapen, agressie, niet luisteren, stil zijn, depressiviteit en allerlei andere lichamelijke klachten en gedragsstoornissen kunnen een aanwijzing zijn voor problemen.
Vooral kinderen die reageren met gedragsproblemen, hebben het zwaar want door hun gedrag maken ze moeilijk contact met andere kinderen en liggen ze vaak overhoop met leraren en andere volwassenen. En daardoor raken ze veelal nog verder in een isolement.
Nog jaarlijks worden in Nederland meer dan 650.000 kinderen mishandeld, bij een groot deel daarvan gaat het om psychische, geestelijke, emotionele mishandeling/verwaarlozing.
Deze vormen van kindermishandeling krijgen helaas nog veel te weinig aandacht. Dat is ook de reden van mijn schrijven over deze, in de hoop dat er wat meer aandacht voor komt door ook politie, justitie, rechters, ministers de Nederlandse Staat .
Kindermishandeling is bv ook: Minderjarige personen het onthouden van noodzakelijke behoeften en elke bedreigende of gewelddadige interactie van fysieke, psychische of seksuele aard die mogelijk lichamelijke of psychische schade veroorzaakt bij het kind. Onder psychische mishandeling valt de herhaaldelijk verbale agressie, het kleineren of het zich minderwaardig laten voelen van het kind. Een bijzondere vorm van psychische mishandeling is de "cognitieve mishandeling" waarbij er aan het kind te hoge eisen gesteld worden en het kind bijvoorbeeld verplicht wordt meer dan in gezonde hoeveelheid te studeren om beter te presteren. Ook het schaden van de relaties en de loyaliteit aan de ouders valt volgens alle handboeken kindermishandeling onder het begrip psychische kindermishandeling. Deze vorm van mishandeling en met name een bijzondere vorm daarvan (loyaliteitsmisbruik) kan leiden tot het ontwikkelen van het ouderverstotingssyndroom .
Stop kindermishandeling
Ik wil met dit schrijven laten lezen en zeggen dat bloeduitstortingen en blauwe plekken tenminste door andere oplettende burgers vaak niet over het hoofd worden gezien.
Het valt de buren, de onderwijzer, de schoolarts etc vaak wel op dat het kind wel erg vaak van de trap valt.
Maar psychische, geestelijke, emotionele mishandeling, verwaarlozing is altijd veel moeilijker te herkennen!
Daarom even de aandacht voor Emotionele psychische kindermishandeling ..
Kindermishandeling in welke vorm dan ook is natuurlijk een van de ergste misdaden.
Filmpje Kinderombudsman: http://www.youtube.com/watch?v=TBoea7lpBOw&eurl=http://kinderombudsman.hyves.nl/
Nog even een kleine maar noodzakelijke toevoeging:
Dat psychisch geweld en gebrek aan aandacht voor de emotionele ontwikkeling van een kind, zeker net zo schadelijk kunnen zijn als lichamelijke mishandeling, weten veel mensen niet helaas nog niet. Daarom even uw aandacht hiervoor vandaag.
Kindermishandeling is een verzamelnaam voor alle vormen van geweld tegenover kinderen.
Bv: Lichamelijke mishandeling: slaan en schoppen met kneuzingen, verwondingen en hersenletsels tot gevolg, toebrengen van brand-, snij- of schaafwonden
Psychische mishandeling: voortdurend kleineren, bang maken, pesten, onredelijke eisen stellen, kinderen geen steun, bemoediging, veiligheid, geborgenheid geven
Lichamelijke verwaarlozing: het kind krijgt onvoldoende zorgen (kleding, medicijnen, gezonde voeding, nachtrust)
Psychische verwaarlozing: het kind krijgt onvoldoende aandacht, genegenheid, liefde, warmte, veiligheid, bevestiging
Seksueel misbruik: volwassenen dwingen het kind tot seksuele contacten (tongkussen, aanraken van borsten en geslachtsdelen, masturbatiehandelingen) of kinderen moeten kijken naar seksuele handelingen
Kindermishandeling komt helaas nog in alle vormen voor in alle lagen van de bevolking.
Samen kunnen wij een vuist maken tegen kindermishandeling in welke vorm dan ook.
Blijf dus ook alert, en maak het melden van kindermishandeling ook tot uw plicht.
En het liefste niet anoniem, dat kan namenlijk ook een hoop werk en kinderleed voorkomen.
Want er worden veelal ook anoniem meldingen gedaan die later niet bleken te kloppen, met alle gevolgen van dien zoals onterechte uithuisplaatsingen en erger.
Als u zeker weet dat er iets niet klopt, dat er kinderen worden mishandeld, misbruikt, verwaarloosd dan hoeft u het niet anoniem te doen toch.
3 May 2009 at 08:41
uit getuige verklaringen is gebleken dat ouders die in het belang van het kind een andere mening hebben als de jeugdzorg instellingen.
Als zware criminelen worden behandeld.
Het onderdeel van de kinderombudsman,hierboven geplaatst,lijkt mij niet de werkelijkheid.
21 November 2009 at 15:53
ik word er langzaam aan ziek van om te moeten horen dat je beter iedere dag in elkaar gemept kan worden dan geestelijk geweld te moeten meemaken. wat is dit voor volkomen zotte mythe? ik ben slachtoffer van lichamelijk geweld in de kindertijd en heb er genoeg van steeds weer te moeten aanhoren dat ik nog mazzel heb, want o wee als ik toch geestelijk mishandeld was geworden. zijn jullie ziek of zo, dat je dit ook nog op een site voor de kinderombudsman zetten. en ik reageer hiermee even op de inleidende alinea. de rest hoef ik al niet eens meer te lezen. bedankt weer.
21 November 2009 at 18:28
Beste Jody, eerst goed lezen, en dan antwoorden. dan zal je zien dat jouw conclusie vooringenomen is en onterecht..
Lees het eerst even goed, en geef dan nog eens antwoord.
28 December 2009 at 09:03
ik schrijf dit uit verdriet, verdriet om een jongetje van 10 jaar dat niet de hulp krijgt die hij zou moeten hebben.
Mijn huidige partner is bij zijn vriendin weggegaan toen zijn zoon 6 jaar was.
omdat moeder zich vreselijk gekwetst voelde wilde zij niet meewerken aan een goede omgangsregeling en daarvoor zijn er inmiddels een aantal zittingen bij de rechtbank geweest, puur omdat ze zich niet hield aan de afspraken.
Er zijn oudergesprekken geweest met de kinderbescherming die haar duidelijk maakten dat vader ook zijn rechten had .
Uiteindelijk heeft dat de doorslag gegeven dat hij nu regelmatig bij ons komt.
Ik ben zelf kindeverzorgster , heb door omstandigheden zelf met jeugdzorg te maken gehad dus weet echt wel waar ik het over heb.
Na de grote vakantie dit jaar waarbij we het mannetje voor het eerst na al die slepende jaren 3 weken bij ons hadden zijn we geschrokken.
We hebben te maken met een uiterst gesloten kind die na lang praten verteld bang te zijn voor zijn moeder omdat ze altijd zo tegen hem schreeuwt, dan vlucht hij maar naar zijn kamer
vriendjes komen zo goed als nooit over de vloer, bij een vriendje spelen mag mondjesmaat, een vriendje laten logeren of ergens logeren heeft dit mannetje nog nooit mogen ervaren.
Hij is bang voor zwemmen maar moet en zal zijn diploma halen, hij geeft toe dit niet te durven vertellen aan de zwem lerares omdat hij bang is dat die er met zijn moeder over praat en dan op zn donder krijgt.
Als hij straf krijgt, waarom begrijpt hij vaak al niet, dan hebben we het niet over een avond geen tv kijken maar gelijk over weken.
Dit zover we nu uit hem hebben kunnen krijgen
Verder kan hij geen aansluiting maken met leeftijdgenoten, hij staat er naar te kijken maar durft niet te vragen of hij mee mag doen en vlucht er eigenlijk liever voor weg
Hij heeft een motorische achterstand en had daarvoor een poos oefeningen maar toen we daarnaar vroegen zei hij daar al lange tijd niet te zijn geweest.
Tekenen doet hij alleen in zwart en wit, hij is 10 jaar maar tekent kopvoeters.
Na touwtrekken op school heeft mijn partner eindelijk na 2 jaar een geprek met de directeur gehad.
Die hoorde daar voor het eerst vaders verhaal en schrok toch wel om daarna toe te geven dat er nu op school ook wel dingen zijn die ze in de gaten willen houden, desnoods door de maatschappelijk werkster in te schakelen.
een zorgmelding vinden ze vooralsnog niet nodig.
Met toestemming van de vader heb ik contakt gezocht met jeugdzorg, en de kinderbescherming want die mochten we altijd bellen hadden we te horen gekregen na de ouder gesprkken.
Nou echt niet dus he…alleen als moeder ermee instemt willen ze wel eens een gesprek gaan voeren.
Ik heb ook kontakt gehad met mijn eigen begeleidster van
jeugdzorg en die noemde het toch een zorgelijke situatie maar ook zei zeiden dat ze niet veel konden als moeder niet instemt.
Ik kreeg het advied om meldpunt kindermishandeling eens te bellen voor advies
na twee keer is er wel een dossier gemaakt maar dat blijft maar een jaar genoteerd.
Met de moeder gaan praten is niet mogelijk voor mijn partner, het kind zal ervoor gestraft worden, mag niet meer komen waardoor hij nog verder in isolement valt en dat willen we echt voorkomen. Nu hebben we dat kontakt nog.
Het lijkt er dus op dat vader via de rechter aan moet gaan sturen op een onderzoek en daar balen we enorm van.
Dit sleept voort, niemand wil ons helpen , we staan gewoon met de rug tegen de muur.
Nu is ook de vriend van moeder bij hen ingetrokken, dat kreeg het mannetje plompverloren te horen toen hij op vakantie kwam bij ons, en inmiddels weten we dat er getrouwd gaat worden omdat moeder zwanger is.
Wij houden ons hart vast wat er dan gaat gebeuren want moeder schroomt er nu al niet voor het mannetje te vertellen dat ze liever had dat hij nooit was geboren.
Hoe kan je dat zeggen tegen je eigen vlees en bloed, hoeveel liefde voel je dan voor je kind.
Wij willen hulp en moeten daarvoor vechten, ieder moment dat dit manntje verder blootstaat aan de grillen van zijn moeder is schadelijk , hij heeft hulp nodig en niet over maanden maar nu…zo snel mogelijk.
Ik ben boos, boos op instanties die menen voor kinderen op te komen maar ondertussen een kind laten vallen
boos en vooral verdrietig omdat we vinden dat het kind een liefdevolle plek nodig heeft om te leren dat er andere manieren zijn waarin hij buiten mag spelen met vriendjes, naar clubs maag gaan, ondersteuning krijgt bij zijn motorische ontwikkeling en waar hij zich niet in zichzelf op hoeft te sluiten om de pijn maar niet te voelen die woorden hem doen
Hoe bereiken wij dat voor hem, ik zou willen dat iemand ons dat eens zou kunnen vertellen.
Bijna zouden we wensen dat hij maar eens onder de blauwe plekken bij ons kwam dan had je in ieder geval iets
een verdrietige ik
2 February 2010 at 14:14
wij willen graag dat de william schrikker groep. onderzocht word de ellende wat ze kinderen en ouders aan doen dat geld ook voor bureau jeugdzorg alles word gebaseerd op leugens en naar de ouders en kinderen word niet geluisterd ook minister Rouvoet doet er niks mee die luistert ook niet naar de kinderen en ouders hij luistert alleen naar de leugens die bureau jeugdzorg en william schrikker groep vertellen deze mensen moeten aangepakt worden het lijkt wel op de tweede wereld oorlog toen moesten de joden het ontgelden nu moeten de kinderen en ouders het ontgelden als je kind problemen heeft of als ze een verstandelijke beperking hebben of je ouders leven op bijstandsnorm of je ouders zijn gescheiden dan komen ze in actie de william schrikker groep en bureau jeugdzorg want dan kun je opeens niet meer voor je kinderen zorgen liefde,harmonie,normen en waarden gelden niet die een gezin hebben nee je moet aan hun normen en waarden en regels houden want anders ben je je kinderen kwijt en dan komen de leugens dat je je kinderen seksueel misbruikt of dat je psychisch niet goed bent of je mag niet over je verleden vertellen want dan ben je psychisch belast of als je een laag iq hebt of je hebt ineens wapens in huis of je zal wel kinderporno in huis hebben met zulke leugens komen ze dan aanzetten ook al is er een politieonderzoek geweest en er is niks aan de hand dan blijven ze met die leugens komen het is te bizar voor woorden waar hun mee bezig zijn kinderen bij un ouders weg halen broertjes en zussen uit elkaar halen die straks programma’s zoals spoorloos of vermist aan moeten schrijven omdat ze weten dat ze een broertje of zus hebben maar niet weten waar die zijn of war hun ouders zijn gebleven help ons en alle andere ouders die verscheurt worden door verdriet en ellende die veroorzaakt word door william schrikker groep en buro jeugdzorg ik heb al bijna 10 maanden mijn zoontje van 6 niet meer gezien terwijl mijn zoon mij wel graag wil zien wij hebben eindelijk na 8 maanden weer contact met mijn dochters van 16 en 15 jaar een uurtje in de 14 dagen dit is toch niet normaal meer de meisjes hebben sinds 27-01-2009 geen contact meer met hun broertje gehad ook onderling zien ze elkaar niet ze zeggen alles in het belang van het kind dat is onzin het is het belang van hun
ik hoop dat jullie iets voor ons kunnen betekenen ook voor alle andere ouders waar dit gebeurd
2 February 2010 at 17:00
Kindermishandeling is inderdaad een groot begrip en is helaas aan de orde van de dag. BJZ en WSG werken daar aan mee, juist door deze zogenaamde ‘hulp’ instanties worden de kinderen, (maar ook de biologische ouders/familie)getraumatiserd. Mijn kind is écht gehersenspoeld, wordt zoveel mogelijk bij mij weg gehouden. Elke keer vinden ze wel weer ‘iets’ om het bezoek/ belcontact in te korten. Pleegouders hebben echter téveel te zeggen. Om over hun motieven van waarom ze überhaupt een (pleeg)kind wil nog maar te zwijgen, alhoewel, het is of voor het geld of ze kunnen vanwege leeftijd, sexuele geaardheid zelf niet aan een kind komen. Er zijn gelukkig ook nog goede pleegouders bij hoor. Als ik een pleegkind zou hebben (had ik vroeger) zou ik er álles aan doen dat de band tussen kind en ouder(s) goed zou blijven. In mijn geval is dat niet zo. Inmiddels is mijn kind in alle leugens gaan geloven die men op erg slinkse wijze wordt ‘gevoed’. Er zal nooit gezegd worden dat iemand van de familie ‘slecht’ is maar dat het bijv. beter is dat………..of dat het erg vermoeiend/belastend voor de ouder(s) zal zijn als het terug naar huis gaat. En je hebt nu toch hier je vrienden en je ‘familie’. Zo’n kind geloofd en houdt zijn/haar mond dicht. Dan wordt er inderdaad gesproken over ‘loyaliteissconflict’, is dat niet meer dan normaal dat een kind daar last van heeft, én dat zegt toch al meer dan genoeg !!!
De machteloosheid tegen dit kwaad ‘jeugdzorg’,'pleegzorg’en helaas soms ook de pleegouders…………..daar zijn de biologische ouders(s) niet MEER tegen opgewassen. Ze maken je monddood, moe van het strijden wat toch niets oplevert behalve weer een sanctie. Het kost wat energie en doorzettingsvermogen om toch door te blijven vechten voor je kind, die daar weer niets van mag weten want dan belast je het kind.
Dat er nog steeds mensen zijn in Nederland die niet weten dat jeugdzorg alleen maar om geld draait is ongelofelijk, mensne die er niets mee te maken hebben (gehad) geloven je niet eens.
Nog meer onder de aandacht brengen dus.
En mensen : DOORGAAN !!!!!!!!!!!!!!
30 June 2010 at 20:30
pas voor de rechter gestaan. Aangegeven dat de kinderen niet goed verzorgd worden. Een van de kinderen krijgt zijn medicijnen niet en wordt steeds gekleineerd. Moeder heeft de kinderen pas een week alleen gelaten zonder een stabiele oppas. Rechter vindt deze aantijgingen een diskwalificatie van de moeder, kortom er wordt niet naar geluisterd. Sterker nog, voel me voor gek gezet.